Listopadowe poprawki zabezpieczeń Node.js: czy znów trzeba aktualizować?
11 listopada Node.js opublikował poprawki zabezpieczeń dla release line 22, 24 i 26, dlatego nawet Node.js zaktualizowany w październiku wymaga ponownej aktualizacji. Wyjaśniamy, które wersje są teraz bezpieczne, co zrobić z release line 18 i 20 oraz dlaczego poprawka nie działa bez ponownego uruchomienia.
Tak, nawet jeśli zaktualizowali Państwo Node.js w październiku, trzeba zrobić to ponownie, ponieważ w środę, 11 listopada, projekt opublikował poprawki zabezpieczeń dla wszystkich trzech release line objętych wsparciem długoterminowym (LTS), a bezpieczne są teraz wersje 22.23.5, 24.22.3 i 26.13.1 lub nowsze w obrębie tej samej release line. Wersje 22.23.4, 24.22.1 i 26.12.1 z październikowymi poprawkami nie zawierają tych poprawek, a po aktualizacji trzeba ponownie uruchomić każdy proces aplikacji, ponieważ działający proces nadal korzysta ze starego pliku wykonywalnego. Jak ustalić, z jakiej wersji aplikacja faktycznie korzysta, jak działa cykl wsparcia release line i jak przejść z release line 18 lub 20, opisaliśmy w artykule o październikowej aktualizacji zabezpieczeń, a tutaj przedstawiamy zmiany z listopada.
Podczas kontroli naszego hostingu 12 listopada poprawki z tego wydania były dostępne dla wszystkich release line, które klienci mogą wybrać: release line 22 i 24 miały już poprawione wersje 22.23.5 i 24.22.3, natomiast release line 16, 18 i 20, dla których sam projekt Node.js nie publikuje poprawek, otrzymały pakiety CloudLinux z backportami. W komunikacie CloudLinux podano, że poprawione pakiety udostępniono dla wszystkich wersji, również release line bez wsparcia, jednak backport nie zastępuje wspieranej release line. Aplikacja zaczyna korzystać z poprawki dopiero po ponownym uruchomieniu, dlatego jeśli działa na naszym hostingu, proszę ją ponownie uruchomić w sekcji Setup Node.js App.
Co naprawia listopadowe wydanie zabezpieczeń
W komunikacie projektu dotyczącym bezpieczeństwa wymieniono 16 podatności: siedem projekt ocenił jako podatności o wysokim poziomie zagrożenia, sześć o średnim i trzy o niskim. Komunikat nie zawiera oceny CVSS, nie opisuje rozwiązań tymczasowych i nie mówi nic o tym, czy którakolwiek z tych podatności jest już wykorzystywana w atakach. Nie oznacza to, że ataków nie ma. Oznacza to, że pilność działań wyznaczają tym razem ocena samego projektu i to, co robi Państwa aplikacja. Wydanie nie było zaskoczeniem: 4 listopada na liście nodejs-sec projekt zapowiedział publikację poprawek na 11 listopada lub krótko po tej dacie.
Siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia występuje w trzech serwerach Node.js: cztery w serwerze HTTP/2, jedna w serwerze HTTPS i dwie w serwerze TLS. Tabela pokazuje dla każdej podatności, co może zrobić atakujący i kiedy można ją wykorzystać.
| Serwer | Co może zrobić atakujący | Kiedy można wykorzystać podatność |
|---|---|---|
| Serwer HTTP/2 | zatrzymać proces | nieuwierzytelniony klient, zarówno w szyfrowanym połączeniu TLS, jak i w połączeniu nieszyfrowanym |
| Serwer HTTP/2 | sprawić, że proces zatrzyma pamięć i deskryptory plików, których już nie zwolni | nieuwierzytelniony klient |
| Serwer HTTP/2 | uzyskać zawartość pamięci, która może obejmować dane odpowiedzi z innych połączeń | nieuwierzytelniony klient przerywa strumień HTTP/2 |
| Serwer HTTP/2 | spowodować uszkodzenie pamięci procesu | aplikacja wysyła pliki przez respondWithFile() lub respondWithFD(), zarówno w szyfrowanym połączeniu TLS, jak i w połączeniu nieszyfrowanym |
| Serwer HTTPS (CVE-2026-123864) | odczytać pamięć należącą do innych połączeń, w tym klucze prywatne TLS i żądania innych użytkowników | nieuwierzytelniony klient, podatność nie dotyczy nieszyfrowanego node:http |
| Serwer TLS | zdalnie zatrzymać proces | serwer korzysta z SNICallback, OCSPRequest, newSession, resumeSession lub server.addContext() |
| Serwer TLS | uzyskać dostęp do hosta o bardziej rygorystycznych wymaganiach dotyczących certyfikatu klienta, korzystając z uwierzytelnienia ważnego dla innego hosta | aplikacja stosuje różne wymagania dotyczące certyfikatu klienta dla różnych nazw hostów, a klient zmienia nazwę hosta podczas renegocjacji TLS 1.2 |
Dwie podatności o średnim poziomie zagrożenia nie dotyczą przyjmowania połączeń. https.Agent mógł umożliwić wznowienie sesji TLS zapisanej w pamięci podręcznej i zweryfikowanej według jednej polityki certyfikatów również dla żądania z bardziej rygorystyczną polityką, a w komunikatach błędu ERR_PROXY_INVALID_CONFIG mogły pojawić się dane dostępowe do serwera proxy, jeśli adres serwera proxy podany w zmiennej środowiskowej był nieprawidłowy. Komunikat wymienia też aktualizacje wbudowanych zależności: llhttp we wszystkich trzech release line, undici w release line 24 i 26 oraz SQLite w release line 22 i 24.
Których funkcji Node.js dotyczą pozostałe poprawki
Strumienie HTTP/2 i ustawienia TLS
W module HTTP/2 trzy kolejne podatności o średnim poziomie zagrożenia dotyczą różnych operacji: jeśli aplikacja przekazuje metodzie Http2Session.altsvc() wartość wybraną przez atakującego, na przykład nagłówek żądania :authority, zapis w pamięci może przekroczyć granicę przydzielonego bufora o jeden bajt. Z powodu innej podatności odebrane dane gromadzą się w strumieniu HTTP/2, którego aplikacja nie odczytuje, ale ta pamięć nie jest doliczana do zużycia pamięci sesji, dlatego maxSessionMemory nie ogranicza jej przyrostu i nie uniemożliwia otwierania nowych strumieni. Z kolei klient może przerwać wysyłanie pliku przez respondWithFile() lub respondWithFD() w taki sposób, że proces się zatrzyma: wystarczy kilka anulowanych żądań, bez specjalnie przygotowanych ramek protokołu.
Podatność TLS o średnim poziomie zagrożenia dotyczy serwera, na którym aplikacja za pomocą server.addContext(host, { ca: protectedCA }) ustawia dla określonej nazwy hosta inny urząd certyfikacji (CA) do weryfikacji certyfikatów klientów, ale w tym kontekście SNI nie podaje certyfikatu serwera. Z powodu podatności opisanej w komunikacie urząd certyfikacji przewidziany dla tej nazwy nie zostaje ustawiony, a serwer weryfikuje certyfikat klienta na podstawie domyślnego urzędu certyfikacji. Programista powinien więc sprawdzić właśnie te konteksty, które kod aplikacji tworzy za pomocą tej metody, ponieważ samo korzystanie przez stronę z HTTPS nie mówi jeszcze, czy serwer weryfikuje certyfikaty klientów dla różnych nazw na podstawie różnych urzędów certyfikacji.
Model uprawnień i strumienie kompresji
Model uprawnień Node.js (Permission Model) można włączyć za pomocą --permission, a komunikat opisuje podatność o niskim poziomie zagrożenia w jego działaniu w systemach macOS i Windows: rekurencyjne fs.watch() lub fs.promises.watch() może ujawnić nazwy wpisów w podfolderach, jeśli uprawnienie do odczytu przyznano tylko dla obserwowanego folderu, a pliki tworzy w nim inny proces lub użytkownik. Ujawnione mogą zostać również metadane dotyczące czasu zdarzeń, ale zawartość plików nie jest ujawniana. Druga podatność modelu uprawnień dotyczy uprawnienia do odczytu lub zapisu ze znakiem wieloznacznym: --allow-fs-read=/etc/passwd.* może pozwolić także na odczyt /etc/passwd, jeśli to uprawnienie znajduje się bezpośrednio pod korzeniem drzewa uprawnień, na przykład gdy jest jedynym uprawnieniem do odczytu.
Warunkiem wystąpienia podatności o niskim poziomie zagrożenia w bibliotece kompresji zlib jest wywołanie deflate.params() podczas wysyłania danych: jeśli druga strona przerwie połączenie, a strumień zostanie zniszczony przez destroy(), jak robi to w takiej sytuacji pipeline(), funkcja kończąca działanie params() ignoruje przekazany jej błąd i sprawdza istnienie wewnętrznego zasobu, mimo że został on już usunięty. Rezultatem jest wyjątek ERR_INTERNAL_ASSERTION, którego nie można przechwycić: omija on zarówno zdarzenie error strumienia, jak i funkcje przekazane przez aplikację do params() i pipeline(), a proces się zatrzymuje. Komunikat określa takie użycie deflate.params() jako rzadkie, dlatego podczas kontroli wystarczy ustalić, czy kod aplikacji wywołuje tę metodę.
Oceny CVSS we wpisach CVE
We wpisach CVE opublikowanych przez OpenJS Foundation, w przeciwieństwie do komunikatu projektu, siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia ma oceny bazowe CVSS 3.0. Ocena CVE-2026-123863 wynosi 8,2, ocena CVE-2026-123864 i CVE-2026-123872 wynosi 8,1, a ocena CVE-2026-123865, CVE-2026-123866, CVE-2026-126051 i CVE-2026-123874 wynosi 7,5. Zalecamy odczytywać te liczby razem z warunkami wystąpienia każdej podatności: Państwa programista powinien ustalić, czy aplikacja wywołuje wskazane API, jakie dane przekazuje i czy konfiguracja spełnia opisany warunek, również wtedy, gdy ocena podatności jest niższa.
| CVE | Serwer | Co może zrobić atakujący | CVSS 3.0 (we wpisie CVE) |
|---|---|---|---|
| CVE-2026-123863 | Serwer HTTP/2 | zatrzymać proces | 8,2 |
| CVE-2026-123864 | Serwer HTTPS | odczytać pamięć należącą do innych połączeń | 8,1 |
| CVE-2026-123872 | Serwer TLS | uzyskać dostęp do hosta o bardziej rygorystycznych wymaganiach, korzystając z uwierzytelnienia ważnego dla innego hosta | 8,1 |
| CVE-2026-123865 | Serwer HTTP/2 | sprawić, że proces zatrzyma pamięć i deskryptory plików | 7,5 |
| CVE-2026-123866 | Serwer HTTP/2 | uzyskać zawartość pamięci z danymi odpowiedzi z innych połączeń | 7,5 |
| CVE-2026-126051 | Serwer TLS | zdalnie zatrzymać proces | 7,5 |
| CVE-2026-123874 | Serwer HTTP/2 | spowodować uszkodzenie pamięci procesu | 7,5 |
Czy dotyczy to Państwa aplikacji?
Wszystkie siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia znajduje się w tych częściach Node.js, które same przyjmują połączenia: w serwerach HTTP/2, HTTPS i innych serwerach TLS. CloudLinux w swoim komunikacie wyciąga z tego jednoznaczny wniosek: aplikacji, która nie uruchamia żadnego z tych serwerów, siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia nie dotyczy, ale to jedynie ogranicza ryzyko, zamiast je eliminować, dlatego trzeba zaktualizować wszystkie wersje. W praktyce należy zapytać programistę, czy aplikacja sama przyjmuje połączenia za pomocą modułu http2, https lub tls. Odpowiedzi trzeba szukać osobno dla każdej aplikacji, ponieważ dwie aplikacje na tym samym hostingu mogą mieć zupełnie inną budowę, a sprawdzenie jednej nic nie mówi o pozostałych.
Na wielu stronach internetowych opartych na Laravelu i WordPressie Node.js w ogóle nie obsługuje żądań: uruchamia Vite, które przygotowuje pliki CSS i JavaScript z kodu źródłowego, po czym kończy działanie. Taki proces budowania sam nie przyjmuje połączeń i nie obsługuje żądań, dlatego zgodnie z wyjaśnieniem CloudLinux siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia go nie dotyczy. Tam również trzeba przeprowadzić aktualizację, tylko we właściwej kolejności: najpierw systemy, w których Node.js odpowiada na żądania z internetu, następnie komputery programistów i środowisko ciągłej integracji (CI), ponieważ narzędzia do budowania aplikacji pobierają pakiety i nawiązują połączenia z innymi serwerami.
Jak dotyczy to Express, Next.js, gRPC i innych aplikacji
Zgodnie z przytoczonym już wnioskiem CloudLinux siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia nie dotyczy Express z app.listen(), Next.js z next start ani serwera Inertia SSR, ponieważ działają one z node:http, natomiast dla Express z HTTPS, @grpc/grpc-js i serwerów Vite z HTTPS trzeba ocenić warunki wystąpienia podatności HTTP/2, HTTPS i TLS. Aktualizacja jest potrzebna we wszystkich przypadkach, ponieważ listopadowe wydanie we wszystkich trzech release line aktualizuje również dołączony do Node.js parser HTTP llhttp, a komunikat wymienia tę aktualizację wśród poprawek publicznie znanych podatności. Dokumentacja Express rozróżnia http.Server tworzony przez app.listen() i serwer HTTPS, który kod aplikacji tworzy przez https.createServer(options, app), dlatego podczas kontroli proszę ustalić, z którego wariantu korzysta Państwa aplikacja, i zapisać go wraz z konfiguracją, ponieważ sama nazwa frameworka nie określa, który moduł Node.js przyjmuje połączenia. W przypadku gRPC wybór między połączeniem szyfrowanym a nieszyfrowanym nie powoduje takiej różnicy, ponieważ @grpc/grpc-js w obu przypadkach korzysta z node:http2.
| Aplikacja lub tryb | Tworzenie serwera | Podatności serwerów HTTP/2, HTTPS i TLS |
|---|---|---|
Express z app.listen() | http.Server | Nie dotyczą: ten serwer sam nie korzysta z HTTP/2, HTTPS ani TLS |
| Express z HTTPS | https.createServer(options, app) | Trzeba ocenić warunki konfiguracji dla podatności HTTPS i TLS |
Next.js z next start | node:http | Nie dotyczą: ten sposób uruchamiania sam nie korzysta z HTTP/2, HTTPS ani TLS |
@grpc/grpc-js | http2.createServer() lub http2.createSecureServer() | Trzeba ocenić warunki wystąpienia podatności HTTP/2 zarówno z TLS, jak i bez niego |
| Serwer deweloperski Vite z HTTPS | server.https włącza TLS i HTTP/2 | Trzeba ocenić warunki wystąpienia podatności HTTP/2 i TLS |
| Podgląd Vite z HTTPS | preview.https włącza TLS i HTTP/2 | Trzeba ocenić warunki wystąpienia podatności HTTP/2 i TLS |
| Serwer Inertia SSR | node:http | Nie dotyczą: ten serwer sam nie korzysta z HTTP/2, HTTPS ani TLS |
Tryby deweloperskie i Inertia SSR
Tryby deweloperskie proszę sprawdzić osobno: w Next.js --experimental-https jest przeznaczone tylko dla polecenia next dev, natomiast w Vite preview.https domyślnie przejmuje wartość server.https, dlatego w konfiguracji podglądu proszę sprawdzić również tę przejętą wartość. Na stronie opartej na Laravelu Inertia do renderowania stron po stronie serwera (SSR) korzysta z osobnego procesu Node.js, który Państwa zespół uruchamia przez php artisan inertia:start-ssr i którego domyślny port to 13714, dlatego wersja PHP nic nie mówi o Node.js tego procesu. W dokumentacji Inertia domyślnym środowiskiem uruchomieniowym tego serwera jest node, trzeba więc zaktualizować ten Node.js, z którym uruchomiono proces. Jeśli Node.js w Państwa projekcie tylko buduje pliki, procedurę znajdą Państwo w październikowym artykule o środowisku budowania.
Które wersje są teraz bezpieczne
Bezpieczne są wersje 22.23.5, 24.22.3 i 26.13.1 lub dowolne nowsze wersje w obrębie tej samej release line, a wszystkie starsze wersje w danej release line są podatne, również te wydane w październiku, które wtedy były bezpieczne. Komunikat przypisuje część podatności wyłącznie release line 24 i 26, ale informacje o wydaniu 22.23.5 wymieniają również kilka z tych poprawek, więc oba źródła projektu są pod tym względem niespójne. Dlatego nie podajemy tutaj liczby podatności dotyczących każdej release line, jednak nie zmienia to wymaganych działań: również release line 22 trzeba zaktualizować do poprawionej wersji.
Zgodnie z harmonogramem wydań projektu release line 22 i 24 znajdują się w fazie Maintenance LTS i będą otrzymywać poprawki odpowiednio do 30 kwietnia 2027 roku i 30 kwietnia 2028 roku. Release line 26 uzyskała aktywne wsparcie długoterminowe (Active LTS) 28 października 2026 roku i będzie otrzymywać poprawki do 30 kwietnia 2029 roku. Jeśli właśnie planują Państwo przejście na inną release line, te daty pomogą wybrać wersję docelową, ale poprawkę zabezpieczeń w obecnej release line warto zainstalować już dziś, zamiast czekać na zakończenie migracji.
| Release line | Wersja z listopadowymi poprawkami | Faza wsparcia | Koniec wsparcia |
|---|---|---|---|
| 22 | 22.23.5 | Maintenance LTS | 30 kwietnia 2027 roku |
| 24 | 24.22.3 | Maintenance LTS | 30 kwietnia 2028 roku |
| 26 | 26.13.1 | Active LTS | 30 kwietnia 2029 roku |
Node.js 20, 18, 16 i starsze release line
Projekt nie publikuje poprawek dla release line po końcu wsparcia. W komunikacie znajduje się zdanie powtarzane przy każdym wydaniu zabezpieczeń: wersje po końcu wsparcia zawsze należą do wersji podatnych wskazywanych w takim wydaniu. Na stronie projektu dotyczącej końca wsparcia dodano, że dla tych release line nie będzie nowych wydań, nawet jeśli dotyczy ich ta sama podatność. Zgodnie z harmonogramem wydań wsparcie release line 20 zakończyło się 30 kwietnia 2026 roku, release line 18 zakończyło się 30 kwietnia 2025 roku, a release line 16 zakończyło się 11 września 2023 roku.
Poprawkę może jednak dostarczyć twórca platformy: CloudLinux, którego system operacyjny obsługuje również nasz hosting, sam przygotowuje backporty dla swoich pakietów alt-nodejs także dla release line bez wsparcia, a 11 listopada o godz. 23:46 UTC poinformował, że poprawione pakiety są dostępne dla wszystkich wersji alt-nodejs w systemach CloudLinux OS 7, 8 i 9. Numer wersji takiego pakietu się nie zmienia, dlatego node --version po aktualizacji pokazuje to samo co wcześniej. Zmienia się tylko release number pakietu: w komunikacie CloudLinux dla pakietu alt-nodejs20 w systemach CloudLinux 7, 8, 9 i 10 poprawione wydanie pakietu to 20.20.2-17 lub nowsze i właśnie o to warto zapytać dostawcę hostingu, jeśli Państwa aplikacja nie działa na naszym hostingu.
Firmom, które samodzielnie utrzymują swoją infrastrukturę, projekt wskazuje możliwość skorzystania z komercyjnego wsparcia: partnerzy OpenJS Ecosystem Sustainability Program, HeroDevs i TuxCare, oferują poprawki zabezpieczeń dla wersji po końcu wsparcia, a NodeSource pomaga ocenić migrację i zapewnia wsparcie ekspertów. Backporty zmniejszają ryzyko, ale nie zastępują wspieranej release line, ponieważ dotyczą samego środowiska uruchomieniowego, a nie zależności aplikacji. Co zrobić z projektem, który pozostał na starej wersji, opisaliśmy w artykule o starej wersji PHP lub Node.js.
Co zrobić dzisiaj
Najpierw proszę zaktualizować Node.js do poprawionej wersji w obrębie używanej release line wszędzie tam, gdzie odpowiada na żądania z internetu, a następnie ponownie uruchomić każdy proces, który z niego korzysta. CloudLinux przypomina o tym w kontekście aktualizacji pakietów: działająca aplikacja nadal korzysta ze starego pliku wykonywalnego aż do ponownego uruchomienia. Na hostingu z cPanelem aplikację można ponownie uruchomić w sekcji Setup Node.js App, gdzie każda aplikacja ma własny wiersz, a w tym samym wierszu widać wybraną dla niej wersję. Jeśli jest tam release line bez wsparcia, kolejnym krokiem jest przejście na inną release line, a nie kolejna aktualizacja.
Następnie proszę ponownie zbudować wszystko, co zawiera wbudowane środowisko uruchomieniowe: obrazy kontenerów Dockera trzeba zbudować ponownie ze zaktualizowanym obrazem bazowym, ponieważ obraz zbudowany przed 11 listopada nie zawiera poprawki niezależnie od liczby ponownych uruchomień kontenera. Program rozpowszechniany jako single executable application (SEA) zawiera samo środowisko uruchomieniowe, dlatego trzeba go zbudować ponownie z poprawioną wersją, a na końcu kolejki są komputery programistów i środowisko ciągłej integracji. Jeśli nie wiedzą Państwo, z jakiej wersji aplikacja faktycznie korzysta, sposoby sprawdzania na hostingu, własnym serwerze i w kontenerach opisaliśmy w październikowym artykule.
Jak upewnić się, że działający proces korzysta z poprawki
Po aktualizacji proszę sprawdzić process.version procesu, porównując tę wartość z poprawioną wersją w używanej release line, a do znalezienia środowiska uruchomieniowego wykorzystać procedurę kontroli z październikowego artykułu. Właściwość process.versions pokazuje również wersje wbudowanych zależności, a w listopadowych wydaniach 22.23.5, 24.22.3 i 26.13.1 llhttp ma wersję 9.4.4, a sqlite 3.54.1, natomiast w 24.22.3 i 26.13.1 brotli ma wersję 1.2.1, a undici odpowiednio 7.30.2 i 8.12.4. Informacje o wydaniu 22.23.5 nie wymieniają aktualizacji brotli i undici. W przykładzie process.versions w dokumentacji widnieją inne liczby, dlatego proszę porównywać je z informacjami o odpowiednim wydaniu, a nie z dokumentacją.
| Node.js | llhttp | sqlite | brotli | undici |
|---|---|---|---|---|
| 22.23.5 | 9.4.4 | 3.54.1 | Nie wskazano aktualizacji | Nie wskazano aktualizacji |
| 24.22.3 | 9.4.4 | 3.54.1 | 1.2.1 | 7.30.2 |
| 26.13.1 | 9.4.4 | 3.54.1 | 1.2.1 | 8.12.4 |
Ponowne uruchomienie i sprawdzenie wydania pakietu
Poza wspomnianą już sekcją Setup Node.js App CloudLinux pozwala ponownie uruchomić aplikację także w wierszu poleceń przez cloudlinux-selector restart, podając --interpreter nodejs i --app-root aplikacji. W przypadku PM2 pm2 restart zatrzymuje proces i uruchamia go ponownie, powodując krótką przerwę, natomiast pm2 reload w trybie klastra najpierw czeka na gotowość nowych procesów roboczych do przyjmowania połączeń i dopiero potem zatrzymuje stare. Po zmianie Node.js trzeba ponownie utworzyć skrypt automatycznego uruchamiania PM2 przez pm2 unstartup i pm2 startup, aby korzystał z nowego pliku wykonywalnego, a po zakończeniu tych czynności proszę sprawdzić wersję zgłaszaną przez proces aplikacji.
Na liście oficjalnych obrazów kontenerów Node.js w Dockerze są tagi 22.23.5, 24.22.3 i 26.13.1, dlatego proszę wybrać odpowiedni obraz bazowy i podczas ponownego budowania użyć opcji --pull, która nakazuje narzędziu do budowania aplikacji zawsze próbować pobrać wszystkie wskazane obrazy. Po uruchomieniu nowego kontenera proszę sprawdzić wersję jego procesu aplikacji, aby wynik kontroli dotyczył procesu, który obecnie obsługuje żądania, i zapisać ją wraz z tagiem obrazu oraz datą kontroli.
W przypadku release line z backportami CloudLinux pytanie dotyczy wydania pakietu, ponieważ numer wersji Node.js pozostaje niezmieniony, jak wyjaśniamy w artykule o backportach. Na naszym serwerze CageFS ukrywa w koncie klienta zarówno rpm, jak i release number pakietu alt-nodejs. Dlatego proszę zapytać dostawcę hostingu, czy zainstalowano poprawione wydanie pakietu wskazane przez CloudLinux lub nowsze, a poniżej opisujemy, co sprawdziliśmy na naszym serwerze. Ponowne uruchomienie aplikacji i kontrolę procesu proszę jednak przeprowadzić osobno, ponieważ sprawdzenie pakietu nie odpowiada na pytanie, czy działający proces korzysta już z nowego pliku wykonywalnego.
Listopadowa poprawka undici a pakiet npm w projekcie
Listopadowe wydanie aktualizuje undici w release line 24 i 26 Node.js, a różnicę między wbudowanym fetch a pakietem zainstalowanym z npm wyjaśniliśmy w październikowym artykule o zakresie aktualizacji. W czterech komunikatach projektu undici dotyczących bezpieczeństwa z 5 listopada zakres podatnych wersji zaczyna się od 7.0.0 i kończy przed 7.30.2, a w kolejnej release line zaczyna się od 8.0.0 i kończy przed 8.12.4, dlatego podczas kontroli projektu proszę znaleźć dokładnie tę wersję pakietu, z której korzysta aplikacja, i porównać ją z poprawioną wersją w jej release line.
W pozostałych komunikatach początek zakresu podatnych wersji jest inny: w jednym są to 7.15.0 i 8.0.0, a w drugim 7.30.1 i 8.12.2, przy czym w obu poprawione wersje to 7.30.2 i 8.12.4, dlatego w projekcie proszę uruchomić npm ls undici, aby zobaczyć zainstalowane wersje tego pakietu i ich położenie w drzewie zależności. Zalecamy zapisać w wyniku kontroli osobno wersję Node.js i wersję undici znalezioną przez npm, a jeśli npm pokaże podatny pakiet, zlecić programiście aktualizację tej zależności, ponieważ potwierdzenie aktualizacji środowiska uruchomieniowego nie odpowiada na pytanie o pakiet w projekcie.
| Komunikat undici (5 listopada) | Podatne wersje zaczynają się od | Poprawione wersje |
|---|---|---|
| GHSA-7xg3-fphp-28hg, GHSA-3g9m-rv3r-w5w2, GHSA-5rm8-gv32-r954, GHSA-9v6h-8rgp-m69f | 7.0.0 i 8.0.0 | 7.30.2 i 8.12.4 |
| GHSA-r4pc-4jcp-7pqc | 7.15.0 i 8.0.0 | 7.30.2 i 8.12.4 |
| GHSA-mqg3-3v4r-cm32 | 7.30.1 i 8.12.2 | 7.30.2 i 8.12.4 |
W jakiej kolejności ukazywały się komunikaty i kiedy spodziewać się kolejnego wydania
Data kolejnego wydania zabezpieczeń nie jest jeszcze znana: na stronie komunikatów projektu o podatnościach w 2026 roku jest sześć wydań zabezpieczeń (13 stycznia, 24 marca, 18 czerwca, 29 lipca, 21 października i 11 listopada), a do 20 listopada nie zapowiedziano kolejnego. Tym razem od ostrzeżenia o nadchodzącym wydaniu z 4 listopada do wydania z 11 listopada minął tydzień, a na liście pakietów źródłowych CloudLinux OS 8 poprawione pakiety release line 22, 24 i 26 są opatrzone tą samą datą. Po wspomnianym już komunikacie z godz. 23:46 UTC CloudLinux na stronie statusu 12 listopada o godz. 00:33 UTC poinformował, że poprawione pakiety są dostępne dla wszystkich systemów, dla których je buduje. Kontrolę naszego serwera przeprowadziliśmy następnie 12 listopada, jak opisujemy poniżej.
Tym razem między ostrzeżeniem a wydaniem minął tydzień, ale nie jest to reguła: 72 godziny wymienione w polityce bezpieczeństwa Node.js to zwyczajowy okres embarga po przypisaniu CVE, który może się zmienić zależnie od poziomu zagrożenia podatności lub złożoności jej naprawy, dlatego nie określa, z jakim wyprzedzeniem pojawi się publiczne ostrzeżenie. Aktualizację proszę planować na podstawie nowego ostrzeżenia, a nie rytmu poprzednich wydań.
Node.js zaleca listę mailingową nodejs-sec, na której publikowane są wyłącznie komunikaty i jest ich niewiele. Informacje projektu o podatnościach można śledzić również w kanale RSS. O pakietach alt-nodejs CloudLinux informuje natomiast na swojej stronie komunikatów dotyczących bezpieczeństwa. Jak podzielić odpowiedzialność za śledzenie tych wiadomości, opisaliśmy w październikowym artykule.
Nie należy uzależniać aktualizacji od komunikatu krajowego zespołu CSIRT. Proszę śledzić wymienione wcześniej kanały projektu Node.js, w tym kanał RSS, oraz komunikaty CloudLinux.
Co sprawdziliśmy na naszym hostingu
Nasz Managed Hosting to miejsce na naszym własnym serwerze, a każdy klient wybiera wersję Node.js osobno dla każdej aplikacji w panelu hostingu. Podczas kontroli naszego serwera 12 listopada 2026 roku o godz. 22:45 UTC znaleźliśmy pliki wykonywalne Node.js 22.23.5 i 24.22.3, zatem release line 22 i 24 mają poprawione wersje, a oba pliki zbudowano wieczorem 11 listopada.
Nadal można również wybrać release line 16, 18 i 20, których wsparcie już się zakończyło. Na naszym serwerze dla release line 16, 18 i 20 Node.js były zainstalowane pakiety z backportami, ponownie zbudowane przez CloudLinux 11 listopada. Ich pliki wykonywalne zbudowano między godz. 21:35 a 22:39 UTC, ale numery wersji pozostały niezmienione, dokładnie tak, jak CloudLinux opisuje pakiet z backportem. Ustaliliśmy, że pakiety zostały zaktualizowane, na podstawie czasu zbudowania plików wykonywalnych. Te poprawki zmniejszają ryzyko, ale nie przywracają wsparcia tym release line, dlatego dla projektu korzystającego z którejś z nich aktualizacja nadal oznacza przejście na wspieraną release line. Release line 26 nie była dostępna do wyboru na naszym hostingu 12 listopada, dlatego w większości przypadków zalecamy release line 24. Sprawdziliśmy zainstalowane pliki, a nie proces każdej aplikacji: aplikacja, której nie uruchomiono ponownie od wieczora 11 listopada, może nadal korzystać ze starego pliku wykonywalnego, dlatego proszę ją ponownie uruchomić w sekcji Setup Node.js App.
Nasz Managed Hosting jest dostępny od 45 € miesięcznie i obejmuje również utrzymanie środowisk uruchomieniowych. Jeśli Państwa aplikacja nadal działa na Node.js 16, 18 lub 20, proszę skontaktować się z nami, a uzgodnimy przejście na wspieraną release line, ponieważ backporty nie obejmują zależności aplikacji i nie przedłużają wsparcia release line.
Często zadawane pytania.
Które wersje Node.js usuwają listopadowe podatności?
Bezpieczne są wersje 22.23.5, 24.22.3 i 26.13.1 lub nowsze w obrębie tej samej release line, a wszystkie starsze wersje w danej release line są podatne, również wersje 22.23.4, 24.22.1 i 26.12.1 z październikowymi poprawkami. Node.js nie publikuje poprawek dla release line bez wsparcia, więc poprawkę może dla nich zawierać tylko pakiet platformy, a numer wersji Node.js tej poprawki nie pokazuje. Na naszym hostingu release line 22 i 24 otrzymały wersje 22.23.5 i 24.22.3, natomiast release line 16, 18 i 20 otrzymały pakiety CloudLinux z backportami. Aby aplikacja z nich korzystała, proszę ją ponownie uruchomić w sekcji Setup Node.js App.
Zaktualizowaliśmy Node.js w październiku. Czy trzeba zrobić to ponownie?
Tak. Wydanie z 11 listopada usuwa 16 podatności. O jednej podatności o niskim poziomie zagrożenia w modelu uprawnień projekt informował już 21 października, wskazując, że dotyczy ona release line 26. Pozostałe 15 podatności ogłoszono w listopadzie, a siedmiu z nich projekt przypisał wysoki poziom zagrożenia. Proszę zaktualizować Node.js do wersji 22.23.5, 24.22.3 lub 26.13.1 zależnie od release line, a następnie ponownie uruchomić każdy proces aplikacji. Jeśli aplikacja działa w obrazie kontenera Dockera lub jest rozpowszechniana jako single executable application (SEA), trzeba ją zbudować ponownie z poprawioną wersją, ponieważ zawiera wbudowany Node.js.
Aplikacja działa na Node.js 18 lub 20. Co zrobić?
Proszę zaplanować przejście na wspieraną release line i najpierw sprawdzić je w środowisku testowym. Na naszym hostingu, gdzie podczas kontroli 12 listopada release line 26 nie była dostępna do wyboru, w większości przypadków zalecamy release line 24, ponieważ release line 22 będzie otrzymywać poprawki tylko do 30 kwietnia 2027 roku. W innych miejscach, jeśli zależności projektu na to pozwalają, można wybrać również release line 26, która będzie otrzymywać poprawki do 30 kwietnia 2029 roku. Wsparcie release line 18 i 20 Node.js już się zakończyło: dla release line 18 nastąpiło to 30 kwietnia 2025 roku, a dla release line 20 nastąpiło to 30 kwietnia 2026 roku, więc Node.js nie publikuje dla nich poprawek. Na naszym hostingu obie release line otrzymały pakiety CloudLinux z backportami, z których aplikacja zaczyna korzystać po ponownym uruchomieniu, natomiast w innych miejscach trzeba zapytać dostawcę hostingu: w systemach CloudLinux 7, 8, 9 i 10 są one dostępne od wydania pakietu 18.20.8-28 (alt-nodejs18) i 20.20.2-17 (alt-nodejs20). Jest to jednak rozwiązanie tymczasowe, które nie zastępuje przejścia na wspieraną release line.
Node.js tylko przygotowuje u nas pliki CSS i JavaScript. Czy nas to dotyczy?
W mniejszym stopniu niż aplikacji, która sama obsługuje żądania. Wszystkie siedem podatności o wysokim poziomie zagrożenia znajduje się w serwerach HTTP/2, HTTPS i TLS uruchamianych przez sam Node.js, a proces budowania ich nie uruchamia. Node.js trzeba jednak zaktualizować również na komputerach programistów i w środowisku ciągłej integracji, ponieważ narzędzia do budowania aplikacji także komunikują się z innymi serwerami, na przykład podczas pobierania pakietów. Jedna z podatności o średnim poziomie zagrożenia dotyczy takich połączeń wychodzących. Kolejność jest prosta: najpierw serwery, potem środowisko budowania.
Czy wystarczy zaktualizować Node.js bez ponownego uruchomienia?
Nie. Działający proces nadal korzysta z tego pliku wykonywalnego Node.js, z którym został uruchomiony, a wymiana pakietu na dysku nie ma na niego wpływu, dlatego po aktualizacji trzeba ponownie uruchomić każdy proces aplikacji. Na hostingu z cPanelem można to zrobić w sekcji Setup Node.js App. W przypadku obrazu kontenera Dockera i single executable application (SEA) ponowne uruchomienie nie wystarczy, ponieważ zawierają wbudowany Node.js i trzeba je zbudować ponownie z poprawioną wersją.
Serwery, hosting i opieka w UE — we Frankfurcie, Helsinkach lub Rydze, z monitoringiem 24/7. Pełne zarządzanie: aktualizacje, bezpieczeństwo i wydajność, automatyczne kopie zapasowe z testowanym odtwarzaniem, certyfikaty SSL, CDN i ochrona przed DDoS. Przenosimy z obecnego hostingu bez przestoju i skalujemy według obciążenia.